Terapia manualna i funkcjonalna jest skierowana do osób, u których ból, sztywność lub ograniczenie ruchu wynikają z zaburzeń pracy stawów, tkanek miękkich i całych wzorców ruchowych. W gabinecie obejmuje to między innymi pracę w oparciu o terapię manualną, PNF, koncepcję Mulligana oraz terapię funkcjonalną. Celem nie jest wyłącznie chwilowe rozluźnienie, ale poprawa jakości ruchu, zmniejszenie przeciążenia i lepsze wykorzystanie możliwości organizmu. Aktualne wytyczne dla bólu kręgosłupa i choroby zwyrodnieniowej wskazują, że techniki manualne mogą mieć sens jako element kompleksowego planu obejmującego ruch i ćwiczenia terapeutyczne. Dlatego terapia manualna najlepiej działa wtedy, gdy jest połączona z aktywną pracą pacjenta i indywidualnym planem usprawniania.

Jak wygląda praca
Początek terapii to szczegółowa ocena funkcjonalna. Sprawdzam, które struktury są przeciążone, gdzie występuje ograniczenie ruchu i jakie kompensacje pojawiają się w ciele. Następnie dobieram techniki manualne, mobilizacje, pracę z tkankami miękkimi, elementy neuromobilizacji oraz ćwiczenia ukierunkowane na poprawę funkcji. W pracy ważne jest połączenie działania biernego i aktywnego — czyli tego, co wykonuję podczas terapii, z tym, czego pacjent uczy się dla siebie. Celem jest zmniejszenie bólu, poprawa ruchomości, odzyskanie czucia ruchu i bardziej ekonomiczna praca ciała.

Dla kogo
Ta forma pracy jest odpowiednia dla osób z ograniczeniem ruchomości, przeciążeniami, bólami stawów i kręgosłupa, uczuciem sztywności oraz nawracającymi dolegliwościami, które utrudniają normalne funkcjonowanie. Sprawdza się również u pacjentów po urazach i po okresach unieruchomienia, kiedy potrzebne jest przywrócenie prawidłowego wzorca ruchu.