Rehabilitacja pooperacyjna jest ważnym etapem powrotu do sprawności po zabiegach ortopedycznych i neuroortopedycznych. Dotyczy między innymi pacjentów po operacyjnym leczeniu dyskopatii, rekonstrukcjach więzadeł, zabiegach w obrębie barku, łokcia, stawu skokowego, po endoprotezoplastykach oraz po złamaniach. Sam zabieg najczęściej nie kończy leczenia — dopiero dobrze zaplanowana rehabilitacja pozwala odzyskać ruchomość, siłę, koordynację i bezpieczeństwo w codziennym ruchu. W opiece pooperacyjnej bardzo duże znaczenie ma wczesna mobilizacja, ćwiczenia dopasowane do etapu gojenia oraz nauka bezpiecznego poruszania się i stopniowego wracania do aktywności. Takie podejście jest podkreślane w materiałach szpitalnych NHS i przewodnikach fizjoterapeutycznych dotyczących usprawniania po zabiegach.

Jak wygląda praca
Terapię rozpoczynam od analizy dokumentacji, przebiegu zabiegu i aktualnego stanu tkanek. Sprawdzam ból, obrzęk, zakres ruchu, jakość chodu lub funkcji kończyny oraz możliwości bezpiecznego obciążania. Plan usprawniania jest zawsze dopasowany do etapu gojenia i zaleceń lekarskich. W zależności od potrzeb terapia obejmuje pracę nad ruchem, zmniejszaniem sztywności, poprawą siły, stabilizacji i kontrolą wzorca ruchu. Duże znaczenie ma regularność oraz stopniowanie wysiłku, ponieważ organizm po operacji potrzebuje czasu na odbudowę funkcji. Celem jest nie tylko poprawa parametrów ruchowych, ale przede wszystkim powrót do samodzielności i codziennych aktywności.

Dla kogo
Ta forma pracy jest odpowiednia dla osób po rekonstrukcjach więzadeł, po endoprotezach, po zabiegach barku, kolana, łokcia i stawu skokowego, po operacjach dyskopatii, a także po złamaniach i dłuższym unieruchomieniu. Jest szczególnie ważna dla pacjentów, którzy chcą bezpiecznie wrócić do pracy, chodzenia, aktywności i sprawności sprzed zabiegu albo możliwie najbardziej się do niej zbliżyć.